Κριτική - Άποψη από Εύα Μηλιά Κουτσούμπα για το βιβλίο "Βίος Βίας" της Δήμητρας Παπαδήμα

 Είναι κάποια βιβλία, που η ανάγνωση τους δεν είναι εύκολη. Ξεκινάς να διαβάζεις την ιστορία και μερικές φορές αυτό καταλήγει σε βίωμα. 

Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και το καινούργιο βιβλίο της κυρίας Δήμητρας Παπαδήμα με τίτλο:  Βίος - Βίας.

Αυτό το βιβλίο είναι μία έκπληξη για μένα. Οταν, ξεκίνησα την ανάγνωση του, δεν περίμενα ότι θα μου δημιουργήσει τόσο δυνατά συναισθήματα. Κι όμως, είναι από τα συγκλονιστικότερα βιβλία, που έχω διαβάσει στη ζωή μου.

Βίος - Βίας.

Η αγαπημένη μου Έλενα Χουσνη στο τελευταίο της βιβλίο: Παγωμένο νερό, έχει παραθέσει μία πρόταση, που ταιριάζει απόλυτα στο βιβλίο αυτό: Πόση βία χρειάζεται η ελευθερία;

Το βιός - βίας  είναι ένα πολυδιάστατο μυθιστόρημα. Πολύπλευρο, καθώς θίγει πολλά κοινωνικά θέματα, που απασχολούν τη σημερινή εποχή. Το σήμερα - το τώρα.

Πολύπλευρο είναι διότι δε  συγκαταλέγεται σε μία κατηγορία λογοτεχνίας.

Είναι ένα μείγμα, κοινωνικού, δικαστικού, με έντονο το ύφος του αστυνομικού μυθιστορήματος,  και έχει και τα στοιχεία της βιογραφίας. Είναι μία απολογία ζωής. 

Είναι ένα βιβλίο, που μιλά για τη ζωή. 

Κι αν μερικές φορές η ζωή ξεκινά σαν  παραμύθι, η  συνέχεια της μπορεί να καταλήξει και σε εφιάλτη. Βέβαια, πάντα θα υπάρχει η ζάχαρη και η κανέλα για, να δίνουν μια γλυκιά γεύση, αλλά είναι σε τόσο μικρή ποσότητα, που  τα αρώματά τους, τα σκεπάζουν τα πιο βαριά μπαχαρικά..!

Βίος της βίας.

Ποιο ρόλο παίζει η βία στον βίο της ζωής μας;

Αν παρατηρήσουμε τη ζωή γύρω μας, αλλά αν κοιτάξουμε και βαθιά μέσα μας, σίγουρα θα βρούμε κομμάτια της, που έχουν υποστεί " βιασμό".

Ο βιασμός δεν υφίσταται μόνο ως σεξουαλική πράξη. 

Η υπόσταση της λέξης και της πράξης έχει ένα μεγάλο ρόλο στη ζωή.

Ο βιασμός της επιβίωσης.?

Ο πόλεμος της καμουφλαρισμένης  ανθρωποφαγίας έχει " βιάσει" τόσες ψυχές. Αρκεί να κοιτάξουμε δίπλα μας και μέσα μας και θα τις αντικρίσουμε.

Υπάρχει και μία άλλη πλευρά αυτής της πράξης. Ο βιασμός στην καθημερινότητά μας. Γιατί είτε ο βιασμός είναι σωματικός είτε ψυχικός την "θυσία" στον βωμό για την  εξουσία, για, τη δύναμη, για τον εγωισμό,  ανθρώπινα χέρια την πράττουν.

Βίος - βίας.

Το νέο βιβλίο της κυρίας Παπαδήμα είναι μία κραυγή. Μία κραυγή ψυχής, που  σαν αγρίμι, σαν μία ύαινα ζητά τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια της, που μέσα από τα στερεότυπα της κοινωνίας, μέσα από τους κανόνες της προσαρμοστικότητας και την εξουσία σε όλες τις μορφές της, σκοτώνουν την αλήθεια μας. Γίνονται οι δήμιοι των ονείρων και της πίστης μας τόσο στον ίδιο τον άνθρωπο αλλά και στο δικαίωμα του βίου μας.

Μέσα σε αυτές τις σελίδες, ο  αναγνώστης θα βρεθεί απέναντι σε ένα δικαστήριο & μία απολογία.

 Το δικαστήριο σε αυτό το βιβλίο έχει μια άλλη βασιμότητα.

Το δικαστήριο δεν απαρτίζεται από ενόρκους, δικαστές και εισαγγελείς.

Το δικαστήριο είναι η κοινωνία.

Και σε αυτή την περίπτωση δεν είναι μία μεταφορά της λογοτεχνίας αλλά η κυριολεκτική αλήθεια της εποχής μας.

Δικαστές και εισαγγελείς είναι όλοι αυτοί, που έχουν άποψη και την υποστηρίζουν με φωνή τυράννου χωρίς όμως να έχουν ούτε το δικαίωμα ούτε την κρίση , μα ούτε και την πείρα που κρίνεται αναγκαία. . Κι όμως έχουν φωνή και αυτό τους αρκεί.

Η απολογία σε αυτό το βιβλίο είναι ένα πιο βαθύ κομμάτι.

Το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου.

Όλο το βιβλίο στηρίζεται στην απολογία αυτή. 

Μία απολογία ασφυκτική. Σου κόβει την ανάσα, σε ιδρώνει και σε σκοτώνει με κάθε λέξη, με κάθε αλήθεια, και με πόνο.

Ίσως σε φτάσει στο σημείο να θέλεις να ουρλιάξεις, να γδάρεις το πετσί σου ή να αλλάξεις τον κόσμο που είναι και δικός σου..!

Το μυθιστόρημα αυτό αν μπορούσαμε να, το δούμε με μία διαφορετική μάτια, με αλληγορικό ύφος,  θα προβαλλόταν μπρός στα μάτια μας, η αναπαράσταση της δίκης του κυρίου Δ. Λιγνάδη. αλλά στο εδώλιο θα κάθονται τα θύματα του και ο ίδιος θα κατέχει τον  ρόλο του "δικαστηρίου".

Ναι, η συγγραφέας είναι εκρηκτική και απρόβλεπτη στον λόγο της, θεωρώ ότι αυτό το βιβλίο είναι η εναρκτήριος δύναμη για, να μπορέσει τόσο ο κόσμος, όσο και η ίδια η δικαιοσύνη αλλά περισσότερο οι ίδιοι οι θύτες να δουν  πώς αισθάνεται ένας βιασμένος ψυχικά και σωματικά άνθρωπος. 

Ο λόγος της είναι λεπίδα, σκληρός και με ένταση ,  παρόλο,  που η ιστορία έχει  απόγνωση και απελπισία,  με όπλο τη γραφή της και τον δυνατό της λόγο φέρνει στην επιφάνεια αλήθειες, πού στη σημερινή μας εποχή κρύβονται πίσω από " φαίνεσθαι " και συγκαλυμμένες πράξεις, που δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι στην κοινωνία μας, δε φοβούνται να αποκρύψουν για, να καλύψουν μεγαλύτερα συμφέροντα.

Αυτό το βιβλίο πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη των συνανθρώπων μας.  Οχι, μόνον σε  αυτών, που αρέσκονται να διαβάζουν λογοτεχνία αλλά όλων των ανθρώπων.

Όμως, θα πρέπει να μοιραστεί και στα δικαστήρια. Αυτό το βιβλίο θα πρέπει να γίνει Ευαγγέλιο για τους δικαστές. 

Πρέπει να μοιραστεί στα σχολεία, για να μπορέσουν τα παιδιά εκτός από ιστορία, γεωγραφία και γλώσσα να διδαχτούν και τη γεύση της ζωής.

Πρέπει να μοιραστεί στις φυλακές των βαρυποινιτών, για να μπορέσουν έστω να πάρουν και μία μικρή γεύση των εγκλημάτων, που διαπράττουν. 

Ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τον κόσμο αλλά εγώ θεωρώ ότι τα βιβλία μπορεί να κάνουν τη μεγαλύτερη αλλαγή από τους ανθρώπους. Αν ένα βιβλίο λοιπόν, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, είναι το Βιός - Βίας.

Η βία είναι γύρω μας, δίπλα μας, μέσα μας, στην κοινωνία μας, στην ίδια μας την ανάσα.

Η βία είναι αυτή, που διδάσκεται με χιλιάδες τρόπους, ο βίος είναι αυτός, που καταστρέφεται από την ίδια βία.

Πριν φτάσει στα χέρια μου αυτό το βιβλίο πίστευα ότι η βία δεν αντιμετωπίζει με βία. Ομως, μετά την ολοκλήρωση αυτής της αλήθειας πού ακούστηκε σαν κραυγή από τα σπάργανα μιας πληγωμένης, άγριας  και βιασμένης ψυχής, φρονώ, ότι η βία μερικές φορές είναι αναγκαία.

Βίος - Βίας.

Ας δώσουμε την πνοή της αλήθειας και της δικαίωσης για να εξαλείψουμε τη βία.!

Ας το κάνουμε με τον τρόπο της Κας Παπαδήμα..

Ας τολμήσουμε να πάρουμε το τσεκούρι ή το μαχαίρι και να απαιτήσουμε τη ζωή, που μας αξίζει.!