Κριτική - Άποψη από Χ. Κουρουπάκη για το βιβλίο "Τζιβαέρι μου" της Μαίρης Πίσια


 

Ένα βιβλίο που συναρπάζει και καθηλώνει είναι το βιβλίο «Τζιβαέρι μου» της συγγραφέως Μαίρης Πίσια.

Με φόντο το γραφικό λιμάνι της Πέρδικας, στο όμορφο νησί της Αίγινας, η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία της Δαμασκηνής και της οικογένειας της.

Νικόλας, Γρηγόρης, Μαρία, Αργύρης, Σμαράγδα, Δαμασκηνή. Άνθρωποι που καθημερινά αναμετρώνται με την μοίρα τους.

Ένα δυστύχημα ,ένας φόνος και μια εξαφάνιση ξετυλίγουν απανωτές αποκαλύψεις. Σκοτεινές αλήθειες και κρυμμένα μυστικά πλέκουν σαν γαϊτανάκι τις ζωές των μελών μιας ολόκληρης οικογένειας.

Στο μυθιστόρημα της, η συγγραφέας μιλάει για την αγάπη σε όλες της τις εκφάνσεις. Την άδολη την μητρική, την αδελφική, την φιλική, την παντοτινή αγάπη, αλλά και όσα την αντιμάχονται. Ισχυροί οι δεσμοί της οικογένειας, για τους αγαπημένους μας καμιά θυσία δεν είναι μεγάλη.

…«Η αγάπη δεν ζητάει ταυτότητα, αγόρι μου. Απλώς υπάρχει και δίνεται, μοιράζεται. Τι σημασία έχει ποιος γεννά; Ποιος αγαπά, δεν μετράει;»

«Τζιβαέρι μου», πολύ αγαπημένο μου…

Έτσι αισθάνεται η Δαμασκηνή, για τα παιδιά της, τα τζιβαέρια της, μα πιο πολύ για τον Νικόλα το βιολογικό της παιδί, το σπλάχνο της. Ο Νικόλας  ένας χαρακτήρας πολυσύνθετος . Από την μια παθιασμένος και παρορμητικός και από την άλλη εσωστρεφής και πληγωμένος, έχει την ανάγκη να ανήκει κάπου. Αισθάνεται απομονωμένος και στην σκιά πάντα των θετών του αδερφών.

Καπετάνισσα σωστή η Δαμασκηνή σε όλες τις φουρτούνες που την βρήκαν.

Ένα πολυπρόσωπο  κοινωνικό μυθιστόρημα, με κεντρικό της άξονα την οικογένεια. Τα βιώματα που κρύβονται μέσα στις ψυχές των χαρακτήρων του βιβλίου, τα σωστά και τα λάθη , τα πάθη τους που τους πολεμούν σαν την φουρτουνιασμένη θάλασσα  ψάχνουν απεγνωσμένα ένα λιμάνι να απαγκιάσουν. Οι αναμνήσεις ξυπνούν πάλι…

Ενοχές, εμμονές, απωθημένα, μυστικά που αναζητούν την έξοδο προς την λύτρωση.

Οι ήρωες του μυθιστορήματος σκιαγραφούνται άρτια από την συγγραφέα. Άνθρωποι με πάθος για την ζωή, την αγάπη, τον έρωτα. Χαρακτήρες και πράξεις κρίνονται …

Τα συναισθήματα των ηρώων  αποδίδονται με τρόπο ρεαλιστικό , κάνοντας τον αναγνώστη να βρεθεί πλάι τους, να αισθανθεί  και να βιώσει όλα όσα τους απασχολούν. Ταξιδεύουμε μαζί  στα βάθη της ψυχής τους, εκεί που όλα κρύβονται…

Ένα μυθιστόρημα γεμάτο με υπέροχες εικόνες του νησιού και της μικρής κοινωνίας του, με μυρωδιές από τα λουλούδια στις αυλές των σπιτιών και την αλμύρα της θάλασσας.

Η σφιχτοδεμένη πλοκή του μυθιστορήματος ξετυλίγει το κουβάρι του μυστηρίου, φωτίζοντας μέσα από ένα λαβύρινθο αποκαλύψεων  τα αίτια και τις συνθήκες,  που συντέλεσαν στην εξαφάνιση του Νικόλα. Η αλήθεια που αποκαλύπτεται  αλλάζει το ρόλο του θύτη με αυτό του θύματος, μέσα από μικρές λεπτομέρειες.

Το μυστήριο λύνεται και  η αγάπη αποκαλύπτει το μεγαλείο της!

…«Τελικά, βράχος υπομονής είναι η αγάπη, υπομονής και πίστης, τζιβαέρι μου».


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Κριτική - Άποψη από Εύα Μηλιά Κουτσούμπα για το βιβλίο "Ισελιαθ" του Νικόλαου Παπακώστα

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Κριτική - Άποψη από Χ. Κουρουπάκη για το βιβλίο "Το κοραλλί τετράδιο" της Τζίνας Μιτάκη