bookhouse collector

  Πλημμυρισμένο από το άρωμα μιας άλλης εποχής   το μυθιστόρημα της Γιώτας Γουβέλη   «Φιόρ ντ’ Αμόρε» μας ταξιδεύει στον 19 ο αιώνα. Κοπεγχάγη, Κέρκυρα, Ζάκυνθος.   Στο βιβλίο ξετυλίγεται η πραγματική ιστορία της Τάρα, της μικρότερης   αδερφής του βασιλιά της Ελλάδας Γεώργιου Α’. Το καλοκαίρι του 1871 η πριγκίπισσα Τάρα εμπλέκεται σε ένα αδιανόητο σκάνδαλο που απειλεί με ολική καταστροφή την νεοσύστατη βασιλική δυναστεία. Ένα τρομερό μυστικό πρέπει να παραμείνει καλά θαμμένο   μέσα στους τοίχους του παλατιού. Κάθε προσπάθεια να αποκαλυφθεί καταπνίγεται. Ο νεαρός τότε Γεώργιος καλείται να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Η «θυσία» μεγάλη. Μπορεί κανείς να ξεγελάσει τη μοίρα, αλυσοδένοντας μια καρδιά που διεκδικεί την αγάπη; Μια δραματική ερωτική ιστορία σημαδεύει την δεκαεφτάχρονη Τάρα καθώς και τις ζωές των ανθρώπων που την περιστοιχίζουν. Ένας σφοδρός έρωτας κυριεύει όλο της το είναι και γίνεται η δύναμη να αντισταθεί απέναντι στην πατριαρχική...

  Ένα άγριο και αγωνιώδες θρίλερ είναι το νέο βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου: «Ο βασιλιάς πεθαίνει πάντα τελευταίος». Ένας φόνος  αναζητά το δολοφόνο του, που όμως έχει σχεδιάσει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Μια παρτίδα σκάκι ξεκινά και οι ήρωες του βιβλίου αναμετρώνται στην σκακιέρα της ιστορίας. Σε αυτή την ιστορία τίποτα και κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται… Η διάσημη συγγραφέας Λούνα Μάρκος πέφτει σε δυσμένεια από το αναγνωστικό της κοινό σκοτώνοντας τον αγαπημένο ήρωα των βιβλίων της, τον αστυνόμο Βασιλιά. Το κοινό εξοργίζεται και εμφανίζεται «Ο Γελωτοποιός» αφήνοντας απειλητικά γράμματα. Η Λούνα για  να σώσει το γόητρο της ως επιτυχημένη συγγραφέας και να ανέβει πάλι στην κορυφή της δημοσιότητας σκηνοθετεί με την σύμφωνη γνώμη του συζύγου της, Φίλιπ, την δολοφονία του. Και οι δυο κάτι έχουν να κερδίσουν από αυτή την συμφωνία. Όμως η πραγματικότητα ξεπερνά και την πιο τρελή φαντασία. Ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Ένας νεκρός. Ποιος ο ένοχος; Υπάρχει αθώος ; Μπορεί η Λούνα...

  Ο Γιάννης Σκαρίμπας γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1893 στην Φωκίδα.   Ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος. Το έργο του, εντυπωσιακό σε έκταση και ποικιλία, σημαδεύτηκε από την έντονη αντιδικία του με τις καθιερωμένες αξίες της ζωής και του αστικού πολιτισμού. Εισήγαγε επίσης υπερρεαλιστικά στοιχεία στην ελληνική πεζογραφία. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής λογοτεχνίας. Στα γράμματα εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1910 με ποιήματα και πεζά που δημοσίευσε σε διάφορα περιοδικά της Αθήνας και στις εφημερίδες Εύριπος και Εύβοια της Χαλκίδας, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Κάλλις Εσπερινός.   Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με το πραγματικό του όνομα έγινε το 1929, όταν έλαβε το Α΄ βραβείο διηγήματος για το πεζό Ο καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης, το οποίο δημοσίευσε στο περιοδικό Ελληνικά Γράμματα του Κωστή Μπαστιά. Ο Γιάννης Σκαρίμπας ήταν ό σημαντικότερος εκπρόσωπος του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα γιατί τόσο το εικον...

  Σαν σήμερα 14 Σεπτεμβρίου του 1960 «φεύγει» από την ζωή ο Μ. Καραγάτσης , ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της «Γενιάς του '30». Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτριος Ροδόπουλος. Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου του 1908. Ο πατέρας του, Γεώργιος Ροδόπουλος, ήταν δικηγόρος και πολιτικός, με καταγωγή από την Πάτρα, αλλά εγκατεστημένος στη Λάρισα. Η μητέρα του, Ανθή Μουλούλη καταγόταν από τον Τύρναβο. Ο συγγραφέας ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογένειας, με μεγάλη διαφορά ηλικίας από τα αδέλφια του. Το ψευδώνυμο Καραγάτσης προήλθε από το δέντρο φτελιά ή καραγάτσι στο εξοχικό της οικογένειάς του στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, όπου περνούσε τα περισσότερα εφηβικά καλοκαίρια του. Εκεί συνήθιζε να διαβάζει καθισμένος κάτω από ένα καραγάτσι που βρισκόταν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού. Το «Μ.» του ψευδωνύμου του προήλθε πιθανότατα από το ρώσικο όνομα «Μίτια» (ρωσική εκδοχή του Δημήτρης), με το οποίο τον αποκαλούσαν φίλοι και συμφοιτητές του, λόγω της μεγάλ...

                                                ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ - ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ Ταξίδευε ὁ Δεσπότης ἀπό τόν Ἀρχάγγελο γιά τό Σολόβσκι. Μέ τό ἴδιο καράβι ταξίδευαν καί προσκυνητές. Ὁ καιρός ἦταν θαυμάσιος, φύλλο δέν τρεμοσάλευε. Οἱ προσκυνητές ἀπολάμβαναν τό ταξίδι ἄλλοι κολατσίζοντας, ἄλλοι σιγοτραγουδῶντας, κάποιοι ξαπλωμένοι στήν κουβέρτα τοῦ πλοίου. Κάμποσοι συζητοῦσαν μαζεμένοι σέ συντροφιές. Ἔτσι συλλογίστηκε κι ὁ Δεσπότης νά βγεῖ λίγο νά ἀνασάνει καί νά χαρεῖ τό ὡραῖο ταξίδι. Πλησίασε στήν κουπαστή γιά νά παρακολουθήσει τήν κουβέντα τῆς συντροφιᾶς. Εἶναι περίεργος νά καταλάβει τί λέει ἐκεῖνος ὁ χωρικός μέ τό μαῦρο σκοῦφο πού ὅλο δείχνει μέ τό δεξί του χέρι κι οἱ ἄλλοι τόν ἀκοῦνε μέ προσήλωση καί τόσο ἐνδιαφέρον. Κοίταξε κι ὁ Δεσπότης πρός τήν ἴδια κατεύθυνση πού ἔστρεφαν νά δοῦν κι οἱ ἄλλοι μά δέν ἔβλεπε παρά μονάχα μιά ἀπέραντη γαλάζια θάλασσα πού ἄστραφτε κάτω...

  ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ   ‘Η ζωή μας αποτελείται από ένα παζλ επιλογών. Δυστυχώς για εμένα, φαίνεται να έκανα όλες τις λάθος. Πολλές φορές σκέφτομαι πως αν έβρισκα έναν μαγικό τρόπο να γυρίσω τον χρόνο πίσω, ίσως απόψε να έπεφτα επάνω στο κορμί σου με ορμή και το πρωί να ξυπνούσα μέσα στη γεμάτη θαλπωρή αγκαλιά σου. Το καλό με τις επιλογές είναι πως καθορίζουν τις προσωπικότητές μας, ενώ το κακό είναι πως πρέπει να ζούμε με τις συνέπειες’.   Αν εθελοτυφλείς και κάνεις τη λάθος επιλογή να ερωτευτείς τον λάθος άνθρωπο, τότε ο έρωτας θυμίζει πόλεμο, αίμα, θλίψη και μπορεί να αποβεί μοιραίος.   Αν όμως η καλή μοίρα στείλει στα μονοπάτια σου έναν άνθρωπο που αξίζει να παλέψεις για αυτόν, τότε ο έρωτας θυμίζει ένα κρυστάλλινο ποτήρι, γεμάτο από κόκκινο, γλυκό κρασί.   Ένα μυθιστόρημα στο οποίο είναι κυρίαρχη η δύναμη του νεανικού έρωτα, του εφηβικού δράματος αλλά και μιας ώριμης επιτυχίας.   Η Μαρία φαίνεται να πέφτει από το ένα σκαλοπάτι στο άλλο, με τ...

  ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ   Αργότερα, όταν μπήκε πια για τα καλά ο Σεπτέμβριος του ’22, δεν μπορώ να βρω λέξεις για να σου περιγράψω τον σπαραγμό για τους ανθρώπους που χάναμε, την αγωνία μας να σωθούμε και να προστατέψουμε όσο μπορούσαμε ο ένας τον άλλον. Όταν μπήκανε οι Τσέτες στα Βουρλά ήταν νύχτα. Μπαίνανε στα σπίτια λυσσασμένοι να κλέψουν, να σφάξουν και να ατιμάσουν τα κορίτσια· δε σεβόντουσαν τίποτα.   ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ   Η Μαρία Μελεμενή γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως γραμματέας λογιστηρίου.   Το 1992 παντρεύτηκε και έγινε μητέρα. Το 2013 έχοντας πλέον περισσότερο ελεύθερο χρόνο παρακολούθησε σεμινάρια στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο με θέματα Φιλοσοφίας, πολιτισμού και αφήγησης καθώς και ιστορικής μνήμης (2014-2015). Στη συνέχεια παρακολούθησε σειρά διαλέξεων στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (2016).   Παράλληλα όμως δεν έχανε την ευκαιρία να ασχολείται με τη συγγρα...