Κάθε φορά, που διαβάζω ένα βιβλίο, γίνομαι " ιχνηλάτης" της γνώσης & της μάθησης. Αντλώ από τα βιβλία δύναμη, αγάπη και κάποιες φορές αισθάνομαι ότι με αλλάζουν σαν άνθρωπο προς το καλύτερο. Οι ιστορίες των ανθρώπων που περνούν από τις σελίδες των βιβλίων γίνονται μονοπάτια για προβληματισμούς και τροφή για σκέψη. Κάποιες φορές, " φοράω παρωπίδες" αλλά ευτυχώς όμως βρίσκω αναγνώσματα που μπορούν να μου αλλάξουν την θεωρία μου για τα βιβλία και τις κατηγορίες τους. Ξεκινώντας, λοιπόν να διαβάζω το βιβλίο : Το λιμάνι των χαμένων γυναικών, είχα στον νου μου ότι θα διαβάσω ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Λάθεψα αλλά από την άλλη ένιωσα μία ευχάριστη έκπληξη για αυτό το βιβλίο. Στην πραγματικότητα είναι ένα βιβλίο, που μέσα του δεσπόζει ο έρωτας, η επιβίωση για τη ζωή, τα πάθη των ανθρώπων, οι εξελίξεις της ανθρώπινης ζωής και τα συναισθήματα σε κάθε διαφορετική κατάσταση, που βιώνουν ήρωες στα μονοπάτια της ζωής τους. Το θετικό στο βιβλίο είναι ότι ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου