Κριτική Άποψη από Εύα Μηλιά Κουτσούμπα για το βιβλίο "Evita" της Main Mary

Οι βιογραφίες μπήκαν στη ζωή μου απρόσμενα και με ενθουσίασαν.

Δεν έχω διαβάσει πολλές, ίσως γιατί δεν είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα, θέλει την αμέριστη προσοχή για, να μη χάσεις τα καίρια σημεία όπως του συγκεκριμένου βιβλίου καθώς, τα ιστορικά γεγονότα είναι αυτά, που υφαίνουν τη ζωή της Μαρία Εύα Ντε Περόν.

Την Εύα ντε Περόν την γνώρισα μέσα από τις λέξεις της Mary Main.

Όπως, γράφει η ίδια στο βιβλίο της:

"Η αλήθεια για την Εύα Περόν έχει καλυφθεί από μίσος και πλεονεξία, ματαιοδοξία και φόβο, τόσο που, γράφοντας κάνεις για το πρόσωπο της σήμερα νιώθει υποχρεωμένος να ζητήσει συγνώμη, όχι από την ίδια την Εύα Περόν, της οποίας η περίπτωση δεν απειλείται πια από παρερμηνείες, αλλά από τον αναγνώστη πού μπορεί να γυρεύει κάποια ντοκουμένταρισμενα στοιχεία και μία τελειωτική βιογραφία.

Μία τέτοια βιογραφία μπορεί να γράφει, αν γράφει ποτέ, πολύ καιρό αφού ξεχαστούν οι δόξες και οι φανφάρες.

Και μόνο ένα πράγμα είναι σίγουρο για μία τέτοια βιογραφία.

Πώς θα είναι μία ιστορία ακόμα πιο αξιοθαύμαστη από όλα όσα είναι γνωστά και το πρόσωπο της σήμερα.""

Δεν είναι εύκολο να κρίνεις ως αναγνώστης με μία άποψη,το βίο ενός ανθρώπου.

Είναι ένα δύσκολο κομμάτι το να γράψεις τις σκέψεις σου για τη ζωή του.

Διαβάζοντας για την Εύα Περόν αμφιταλαντευτηκα πολλές φορές για τα αισθήματά μου προς το πρόσωπό της.

Υπήρχαν στιγμές, που θύμωσα, και από την άλλη τη θαύμασα.

Η Εύα ντε Περόν είναι μία γυναίκα, που μισήθηκε όσο παράφορα αγαπήθηκε.

Η ζωή της είχε δύο ρόλους.

Ήταν η Σταχτοπούτα της Αργεντινής και η κακιά βασίλισσα.

Ήταν Αγία και χυδαία λαϊκιστρια.

Η Εύα Ντε Περόν ήταν ένας άνθρωπος, που δε μιλούσε με το συναίσθημα.

Στις κοινωνικές τις επαφές αλλά και στην ίδια της τη ζωή πορευόταν με κίνητρο τα ήθη και τα στάνταρ της εποχή της.

Έζησε σε μία εποχή που η γυναίκα δεν συμμερίζονταν ως άνθρωπος. 

Οι γυναίκες εκείνη την εποχή δεν είχαν δικαίωμα ψήφου.

Όμως, όταν Η Εύα έγινε η Κυρία του Χουάν Περόν ένα κομμάτι της δικής της συμβολής, έδωσε το δικαίωμα της ψήφου στις γυναίκες.

Η Εύα Περόν έζησε σε μία εποχή, που οι γυναίκες ήταν αντικείμενα.

Η μόνη αξία, που είχαν οι γυναίκες εκείνη την εποχή,ήταν η εμπορική αξία του φύλλου τους.

Έβαζαν σε πλειστηριασμό την παρθενιά τους, για να έχουν ένα καλύτερο μέλλον.

Η Εύα Περον ξεκίνησε τη ζωή της ως ηθοποιός, οχι με μεγάλη επιτυχία και στα 27 της έγινε η Πρώτη Κυρία.

 Διαβάζοντας για την ζωή της, διαβαίνεις εποχές διαφορετικές. Εποχές χαμένες στον χρόνο, ζωγραφισμένες στον καμβά των αναμνήσεων. 

 Κλειδωμένες σε πίνακες ζωγραφικής πού φοβάσαι να τους αγγίξεις, γιατί είναι εύθραυστοι & όμως από την άλλη έχεις το δυσάρεστο συναίσθημα ότι δε θα έπρεπε να τους κοιτάς.

Η Εύα περόν είναι μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Ακόμη και σήμερα στην Αργεντινή τόσα χρόνια μετά από το θάνατο της, το όνομα της δοξάζεται αλλά και είναι και βλάσφημο.

Πέρασε στην ιστορία, ως ένας άνθρωπος με πολλούς οπαδούς και πολλούς εχθρούς

Έχει κατηγορηθεί για διαφθορά και ότι έριξε έξω τα ταμεία της χώρας.

Αγαπήθηκε από τον φτωχό λαϊκό λαό, ψήθηκε από τον πλούσιο λαό.

Η ζωή της τελείωσε στα 33 της χρόνια κάποιοι λένε ότι πέθανε από καρκίνο και κάποιοι άλλοι ότι πέθανε από λοβοτομή.

Κανείς δεν ξέρει τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα.

Σίγουρα όμως η Εύα περόν άφησε ένα μεγάλο ανεκτίμητο θησαυρό πίσω τής.

Βοήθησε στα δικαιώματα της γυναίκας

Ήταν δίπλα στους φτωχούς ανθρώπους, αύξησε τα μεροκάματα του λαού και μέχρι την τελευταία της πνοή ήταν εκεί δίπλα τους.

Κάποιοι λένε ότι δεν αγάπησε ποτέ κανέναν, πέρα από τη φιλοδοξία, τη δόξα, και το Εγώ της.

Ίσως ήταν νάρκισσος ότι και να ήταν όμως, έκανε πράξεις και έργα πού στη σημερινή εποχή τα χουμε ξεχάσει, και τα θεωρούμε θαύματα.

Γιατί η Εύα Περόν μπορεί να αγαπούσε τη δόξα και τη φιλοδοξία όμως τα κατέκτησε με ιδρώτα και αίμα.

Δεν έμεινε στα λόγια.

Και ένα ακόμα και σήμερα στην Αργεντινή και σε άλλες χώρες είναι ένας άνθρωπος πού μισείτε, ίσως να είναι από τη ζήλια για τα ιδανικά που άλλοι δεν είχαν τότε.

Σίγουρα όμως αν ζούσε σήμερα η Εύα Περόν θα ήτανε μία προσωπικότητα που όλοι θα αγαπούσα γιατί τα δεδομένα της ζωής, της κυβέρνησης, και τις εξελίξεις της ζωής του λαού έχουν φτάσει σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από ότι ήταν κάποτε είτε ζωικής σημασίας ή ηθικής σημασίας.

Εγώ την Εύα περόν την αγάπησα.

Μόνο θλίψη ένιωσα για το θάνατό της και ότι αυτός έφερε στο προσκήνιο.

Γιατί οι άνθρωποι όταν έχουνε μίσος την ψυχή τους δεν ξεχνούν ακόμα και την ύστατη στιγμή πού ο άνθρωπος που εχθρεύεσε έχει φύγει από τη ζωή με πόνο, παρά τα όσα όμορφα έχει κάνει. ️