ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΨΑΡΑΔΕΛΛΗ

 

 

 

 

Καλησπέρα σας κα Ψαραδέλλη

Κατ' αρχήν να σας ευχαριστήσουμε θερμά για αυτήν την συνέντευξη που μας παραχωρείτε, έτσι ώστε να σας γνωρίσουμε καλύτερα.

Η χαρά είναι δική μου! Σας ευχαριστώ από καρδιάς, για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω για το έργο μου.  

 

Τι είναι εκείνο που σας ώθησε ώστε η Ρωγμή να γίνει βιβλίο;

Πάντα υπάρχει μια αφορμή ώστε να δημιουργηθεί μια ιστορία. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, η αφορμή κρύβεται στις τελευταίες του σελίδες, εκεί  όπου ο αναγνώστης ανακαλύπτει τελικά και την ουσία της υπόθεσης. Τί είναι τα όνειρα και από πού προέρχονται; Τι ρόλο παίζει το υποσυνείδητο; Γιατί κάποιες μνήμες μένουν καταχωνιασμένες και με ποιο τρόπο επηρεάζουν την ζωή μας; Γιατί κάποιες φορές νιώθουμε ότι κάτι το έχουμε ξαναζήσει; Πότε η συνείδηση δίνει τα ηνία στο υποσυνείδητο; Τα μεγάλα μου ερωτήματα, αυτά που καλύπτονται από ένα πέπλο μυστηρίου και κεντρίζουν την φαντασία μου, αυτά με καθοδήγησαν και με ώθησαν να πλέξω αυτή την ιστορία.

 

Κατά την συγγραφή του βιβλίου, " σπάσατε" δικές σας ρωγμές;

Θα έλεγα ότι εισχώρησα σε ρωγμές. Στις ρωγμές της Ζωής, της ηρωίδας και της κάθε ηρωίδας, που έρχεται αντιμέτωπη με βαθιές ξεχασμένες μνήμες. Όλοι μας έχουμε αυτές τις θολές εικόνες γεγονότων που τις έχουμε αποσύρει για κάποιο λόγο στην μικρή αποθηκούλα του μυαλού μας. Αυτές όμως μένουν πάντα εκεί, στο υποσυνείδητο, ξεπετάγονται μέσα από τα όνειρα μας, είναι οι σκιές που σέρνονται πίσω από το κρεμασμένο σεντόνι της ζωής μας.  

 

Στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης συναντά δικά σας βιώματα;

Τα βιώματα είναι σαν κόκκινη σταγόνα που πέφτει μέσα σ’ ένα ποτήρι γάργαρο νερό. Διαλύεται και δίνει λίγο από το χρώμα του στο υγρό στοιχείο. Οι εικόνες, τα συναισθήματα, οι μυρωδιές, όλα για μένα είναι βιώματα. Δεν μπορείς να αποκοπείς τελείως από αυτά. Η ιστορία είναι οι ήρωες σου, που γεννιούνται μέσα από την ψυχή σου και τα γεγονότα είναι όσα έχεις ακούσει, έχεις φανταστεί, έχεις ονειρευτεί, όλα όσα πλάθονται μέσα από την σκέψη σου.

 

Το βιβλίο σας είναι ένα μείγμα ειδών λογοτεχνίας. Τι βαθμό δυσκολίας έχει αυτό το εγχείρημα για έναν συγγραφέα ώστε να καταφέρει να βγάλει ένα δημιουργικά άρτιο αποτέλεσμα;

Είναι κάποιες φορές, που η ιστορία σε οδηγεί από μόνη της. Απαιτεί να συμβούν κάποια γεγονότα και εσύ απλά ακολουθείς. Η υπόθεση της ¨Ρωγμής¨, ήταν από την αρχή ένα δύσκολο εγχείρημα όχι γιατί είχα σχεδιάσει να εμπίπτει σε διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, αυτό ήταν κάτι που προέκυψε, άλλα λόγω του θέματος που πραγματεύεται. Αυτό που με απασχολούσε από την αρχή, ήταν η ιστορία να είναι δεμένη και να μην αφήνει κενά στον αναγνώστη.

 

Πιστεύετε ότι το βιβλίο σας θα μπορούσε να σταθεί στην κατηγορία λογοτεχνίας βιβλία αυτοβελτίωσης; Και αν ναι γιατί;

Η ¨Ρωγμή¨ είναι ένα μυθιστόρημα και αυτό τον τίτλο θα μπορούσα να του δώσω. Θα ένιωθα όμως ιδιαίτερα ευτυχής, αν η ανάγνωση του γινόταν η αιτία να οδηγήσει τον αναγνώστη σε μια βαθύτερη αναζήτηση και αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζει κάποια γεγονότα της ζωής.

 

 Θεωρείτε ότι όταν ο αναγνώστης διαβάσει το βιβλίο σας, θα καταφέρει να βρει διέξοδο στις ρωγμές του;

Χρειάζεται θάρρος να κοιτάξουμε κατάματα ένα πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουμε. Κάποιες φορές τα άλυτα προβλήματα μας, τα τρυπώνουμε κάτω από το χαλί, άλλα αυτό δεν σημαίνει ότι παύουν να υπάρχουν. Η ηρωίδα του βιβλίου καταφεύγει στην ψυχοθεραπευτική ύπνωση για να αντιμετωπίσει τον εφιάλτη της, να ανακαλύψει τα βαθύτερα αίτια που τον δημιουργούν και ως ένα σημείο, καταφέρνει να διαλύσει τους φόβους της και να βρει την δύναμη να τους αντιμετωπίσει. Κάτι που θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας, αν βάζαμε στην άκρη τον φόβο και ρίχναμε φως στις ρωγμές μας. 

 

Κυρία Ψαραδέλλη, έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε μελλοντικά με την συγγραφή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος;

Δεν μου αρέσει να περιορίζομαι σε ένα είδος λογοτεχνίας, άρα δεν θα μπορούσα να το αποκλείσω. Αν μια ιστορία με οδηγήσει εκεί, θα το δοκιμάσω. Άλλωστε η συγγραφή είναι μαγεία, ικανή να σε οδηγήσει σε περιπέτειες που δεν μπορείς να φανταστείς.

 

Στο βιβλίο σας γίνεται μία μεγάλη ανατροπή. Είναι από τις ανατροπές που δύσκολα βλέπουμε πλέον ακόμα και στα ψυχολογικά - αστυνομικά θρίλερ. Η σύλληψη της ιδέας υπήρχε από την αρχή στο μυαλό σας;

Η ανατροπή στο τέλος του βιβλίου είναι ουσιαστικά η ουσία της υπόθεσης. Από εκεί ξεκίνησε η όλη ιδέα και πάνω σ’ αυτή χτίστηκε η ιστορία της ¨Ρωγμής¨.  

Η αλήθεια είναι ότι κατά την διάρκεια συγγραφής του, χρειάστηκε να συμβουλευτώ ειδικό ιατρό, ούτως ώστε να συλλέξω όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμουν και να καλύψω κάθε απορία μου. Το μυαλό είναι ένας αχαρτογράφητος ωκεανός και η επιστήμη όσο και αν έχει προχωρήσει, δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε όλα. Σε αυτό το ανεξήγητο στηρίζεται η υπόθεση του βιβλίου και γύρω από αυτό πλέκεται η ιστορία.

 

Το βιβλίο σας με δυο λέξεις θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε: Σκοτάδι & φως. Για εσάς κατά τη συγγραφή του βιβλίου ήταν εύκολη αυτή ή μετάβαση από το σκοτάδι στο φως;

Το σκοτάδι και το φως είναι οι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Μέσα μας υπάρχουν και τα δύο. Το θέμα είναι ποιο θα καταφέρει να υπερισχύσει.

Σε ένα μυθιστόρημα μπορείς να παίξεις με τις λέξεις, με τη ψυχολογία των ηρώων, να ωθήσεις τις καταστάσεις στα άκρα, να ανακαλύψεις τα όρια σου και να τα ξεπεράσεις, γιατί ο κόσμος της συγγραφής είναι ελαστικός και εσύ γνωρίζεις ότι μπορείς ξανά να τον επαναφέρεις στην σωστή του διάσταση.

 

Υπήρξαν σκηνές ή ακόμη και ήρωες που σας " ταλαιπώρησαν" και φτάσατε στο σημείο να αλλάξετε κομμάτια του βιβλίου;

Σπάνια αλλάζω κομμάτια κατά την διάρκεια της συγγραφής μιας ιστορίας. Υπάρχουν στιγμές που μπορεί να γυρίσω πίσω και να διορθώσω ή να συμπληρώσω κάτι, άλλα από την στιγμή που έχω στο μυαλό μου την υπόθεση, ο κάθε ήρωας παίρνει την θέση του στην σκακιέρα της ιστορίας. Βέβαια στην ¨Ρωγμή¨, συνέβη κάτι που δεν μου έχει συμβεί στα προηγούμενα βιβλία μου. Στην πορεία  ένας από τους ήρωες, έγινε αντιήρωας χωρίς να τον έχω κατατάξει από την αρχή σ’ αυτό το στρατόπεδο.    

 

 

Ποιος ήρωας ήταν για σας η κινητήρια δύναμη για να ξεκινήσει η ιστορία του βιβλίου;

Η ηρωίδα του βιβλίου είναι η Ζωή. Γύρω από αυτήν κινείται όλη η ιστορία. Υπάρχει όμως και ένα πρόσωπο κλειδί, το οποίο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Είναι η γυναίκα αυτή που ωθεί την Ζωή στα άκρα, βοηθώντας την ν’ ανακαλύψει την δύναμη που κρύβει μέσα της. Δένει την μοίρα της με μια υπόσχεση, που καθορίζει την συνέχεια της ιστορίας και την εξέλιξη της. Το μυστικό της θα περάσει στην ηρωίδα και μια βαριά υπόσχεση θα δέσει τις ζωές τους για πάντα.   

 

Νέα συγγραφική στέγη. Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια για το νέο σας εκδοτικό σπίτι;

Το Υδροπλάνο είναι ένας εκδοτικός που θυμίζει περισσότερο οικογένεια. Αυτή την αίσθηση μου έδωσε από την πρώτη στιγμή και η πορεία συνεργασίας μας επιβεβαίωσε την διαίσθηση μου. Είναι ένας εκδοτικός που αγαπάει το βιβλίο, άλλα και τους δημιουργούς του και βρίσκεται πάντα δίπλα στους αναγνώστες με σεβασμό και αίσθημα ευθύνης.

 

Πόσο εύκολο είναι στην εποχή του Covid, ένας συγγραφέας να βρει εκδοτική στέγη;

Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο, που έχει επηρεάσει και τον χώρο του βιβλίου. Οι περισσότεροι εκδοτικοί δεν παίρνουν το ρίσκο έκδοσης πολλών τίτλων και κάποιοι από αυτούς αρκούνται στους συγγραφείς που ήδη έχουν. Δεδομένης της κατάστασης,  η εύρεση εκδοτικής στέγης, ιδίως για έναν νέο συγγραφέα που τώρα μπαίνει στον χώρο του βιβλίου, είναι πολύ δύσκολη και αρκετά χειρόγραφα, πολλά από τα οποία είναι αξιόλογα, μένουν στα συρτάρια.

 

 

Ζούμε σε μία εποχή που όλα είναι στον αέρα. Το μέλλον μας είναι αβέβαιο καθώς και το αύριο. Θεωρείτε ότι τα social media έχουν βοηθήσει το χώρο της λογοτεχνίας για να μην «πεθάνει» το βιβλίο, στην εποχή που διανύουμε;

Διαδικτυακά γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια μέσα από τις βιβλίο ομάδες, να ενημερωθούν οι αναγνώστες για τους καινούριους τίτλους βιβλίων που κυκλοφορούν. Επίσης το ραδιόφωνο συνεχίζει να συμβάλλει όπως μπορεί.  Όμως μέχρι εκεί. Δεν νομίζω ότι το βιβλίο στην εποχή μας στηρίζεται όπως θα έπρεπε από τα υπόλοιπα μέσα. Η τηλεόραση προβάλλει άλλες ανάγκες και οι συνθήκες που βιώνουμε δεν το ευνοούν. Εύχομαι κάποια στιγμή αυτό ν’ αλλάξει και το βιβλίο να πάρει την θέση που του αξίζει.  

 

 

Ο φυσικός χώρος του βιβλίου είναι τα βιβλιοπωλεία, τα τελευταία χρόνια όμως πολλά βιβλία φιλοξενούνται και στα σούπερ μάρκετ. Πείτε μας την άποψή σας πάνω σε αυτό το θέμα.

Την πρώτη φορά που είδα βιβλία δίπλα στα αλλαντικά ενός σούπερ μάρκετ, ένιωσα περίεργα. Το βιβλίο είναι τροφή για σκέψη και ψυχή και ο φυσικός του χώρος είναι τα βιβλιοπωλεία. Ύστερα πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας και την βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων, που αυτήν την στιγμή στενάζουν, κάτω από το βάρος του αθέμιτου ανταγωνισμού, που δημιουργούν οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων. Το γεγονός ότι τα βιβλία είναι διαθέσιμα ακόμα και στα σούπερ μάρκετ, δίνει την εντύπωση της εύκολης πρόσβασης των αναγνωστών, στην πραγματικότητα όμως ο αναγνώστης που επιθυμεί να διαβάσει, είμαι σίγουρη ότι θα αναζητήσει το βιβλίο και θα το βρει, ακόμη και αν δεν το δει στα ράφια ενός σούπερ μάρκετ.

 

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Αυτό από το οποίο πάσχουμε, είναι η έλλειψη σεβασμού απέναντι στον δημιουργό και το έργο του. Ένας δημιουργός βάζει την ψυχή του και εμπιστεύεται το έργο του, ένα έργο ψυχής που πολλές φορές μπορεί να το δουλεύει και χρόνια.  

Επίσης οι ευκαιρίες για τους νέους δημιουργούς είναι λιγοστές. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί  δημιουργοί που το έργο τους αξίζει ν’ αναδειχθεί και όμως αυτό για συγκεκριμένους λόγους θάβεται και παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό.

 

Υπάρχει βιβλίο που μπορείτε να πείτε ότι σας άλλαξε τη ζωή ή βιβλίο στο οποίο συχνά επιστρέφετε;

Είναι πολλά τα βιβλία που κατά καιρούς έχω διαβάσει και έχουν βελτιώσει την σκέψη και την ψυχολογία μου. Όμως το βιβλίο που μπορώ να πω ότι μου άλλαξε την ζωή, καθότι μ’ έκανε ν’ αγαπήσω το μυθιστόρημα, είναι του Μενέλαου Λουντέμη ¨Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα¨. Ένα βιβλίο των παιδικών μου χρόνων, που παραμένει ακόμα και σήμερα ένα διαμαντάκι μέσα στην ψυχή μου.

 

Αν, στο μέλλον σας γίνει πρόταση να είστε " δεύτερη φωνή" σε ένα συγγραφικό ντουέτο, θα τολμούσατε να ζήσετε αυτή την εμπειρία

Η συγγραφή για μένα απαιτεί μοναχικότητα. Συνήθως γράφω αργά το βράδυ, απομονωμένη, παρέα μόνο με τις σκέψεις μου. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να γράψω σε ένα συγγραφικό ντουέτο. Το θεωρώ δύσκολο και δεν θα το δοκίμαζα εύκολα.

 

Υπάρχουν στοιχεία του χαρακτήρα σας, που σας δυσκολεύουν στη συγγραφή;

Το μεγαλύτερο μου πρόβλημα, είναι ότι όταν γράφω, αναζητώ την απόλυτη ησυχία. Γι’ αυτό συνήθως επιλέγω τις βραδινές ώρες. Ένα γνώρισμα που το είχα και σαν μαθήτρια. Επέλεγα να διαβάζω αργά το βράδυ, έχοντας την αίσθηση ότι εκείνες τις ώρες αφομοίωνα καλύτερα. Με τα χρόνια συνειδητοποίησα,  ότι αυτό που αναζητούσα, ήταν απλώς την απόλυτη ησυχία.   

 

Με πιο χρώμα και τραγούδι θα " ντύνατε" το βιβλίο σας;  

Το  Libertango του Astor Piazzolla, είναι το τραγούδι αυτό που θα μπορούσε να ντύσει το βιβλίο. Ο αισθαντικός αναστεναγμός του μπαντονεόν, σηματοδοτεί κατά κάποιον τρόπο την αρχή και το τέλος της ιστορίας. Το χρώμα δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το μαύρο και άσπρο, σκοτάδι και φως σε μια εναλλαγή όπως αυτή που χαρακτηρίζει το βιβλίο.   

 

Θα θέλαμε να μας προτείνετε τρία βιβλία που διαβάσατε τα δύο τελευταία χρόνια, και έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας;

Το βιβλίο του συγγραφέα Chinghua Tang, ¨Η τέχνη του να ακούς¨, είναι ένα βιβλίο το οποίο διάβασα τα δύο τελευταία χρόνια και νομίζω ότι στο μέλλον θα επιστρέψω σ’ αυτό πολλές φορές ακόμα. Το βιβλίο του Dr. Brian Roet  ¨Ύπνωση΄, το οποίο εξηγεί με κατανοητό τρόπο πως λειτουργούν ο νους και το υποσυνείδητο και με ποιους τρόπους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα και ψυχοσωματικές παθήσεις και το βιβλίο του George Chatzivasilas ¨Ο δρόμος προς την αυτογνωσία¨, που το διάβασα τον τελευταίο καιρό και ήδη το κατέταξα σ’ ένα από τα αγαπημένα μου.

 

Μέσα από τη συνέντευξη αυτή θα θέλαμε να μας δώσετε το δικό σας μήνυμα για την εποχή που ζούμε. Μία ευχή ή μια συμβουλή.

 

Η δική μου συμβουλή είναι να είμαστε αισιόδοξοι και να μην χάνουμε την πίστη μας. Βιώνουμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και για να την ξεπεράσουμε θα πρέπει να προσέχουμε τους εαυτούς μας, χωρίς να ξεχνάμε όμως και τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας και μπορεί να μας έχουν ανάγκη. Αυτός ο ιός της απομόνωσης, εύχομαι να μην μας στερήσει την ανθρωπιά και να μην μας ξεγυμνώσει από συναισθήματα.   

 

 Σας ευχαριστούμε θερμά για αυτή την όμορφη κουβεντούλα. Ευχόμαστε από καρδιάς όμορφες και δημιουργικές εμπνεύσεις.

Να σας ευχαριστήσω γι’ αυτή την τόσο όμορφη συζήτηση και τις ευχές. Κάποιες φορές μέσα από τις ερωτήσεις , συνειδητοποιούμε πράγματα για τον εαυτό μας, που μπορεί να μην τα είχαμε σκεφτεί.